Τι θα γίνει τελικά?



Tο φιλοξενο found object σου, με αγχωνει Novus. με αναγκαζει να πιεζω το μυαλο μου να κανει σκεψεις που δεν θα ειχα αναγκη να τις κανω αν δεν το γνωριζα.
Oταν (ας πουμε) αποφασιζω και λεω "ασχολουμαι με την καλλιτεχνικη φωτογραφια" δεν βαζω αυτοματα "στεγανα"? Δεν πλησιαζω τους ανθρωπους-τα ζωα-τα αντικειμενα με στοχο να τα χρησιμοποιησω υπερ μου, μεσα σε φορμαλιστικα καδρα, μεταμορφωσεις,περιεχομενα? δεν βαζω αυτοματα "στεγανα" και στην ζωη μου, στον τροπο που ζω και επικοινωνω?
σκεφτομαι, αναρωτιεμαι, περιμενω ψαχνοντας απαντησεις, να βαλω σε σειρα τις σκεψεις μου για να μπορεσω να συνεχισω...
Γιατι καποιος μου ειπε οτι το εργο του Βαγκ-Γκογκ πολλοι το αγαπησαν, την ζωη του κανεις.
Δεν με πειραζει να πεσω.. θα σηκωθω. Με νοιαζει ομως να μην ξεπεσω.

Αποστολός Δημήτρης

Χρόνια Πολλά


...και καλά κέρδη!

Η Μινωική θεά των όφεων


Γυναίκα, πελώρια, θεά, θεά της γονιμότητας, της ζωής, της χαράς. Θεά των ζώντων και όχι των νεκρών ανθρώπων.
Μήτρα, δημιουργία, γέννηση, γένεση, πολιτισμός, πνεύμα, ελευθερία.

Ο κύριος συμβολισμός της Θεάς είναι το μυστήριο της γέννησης, του θανάτου και της ανανέωσης της ζωής, όχι μόνο του ανθρώπου, αλλά όλης της ζωής πάνω στη γη και στο σύμπαν. Σύμβολα και εικόνες διασπείρονται γύρω από την παρθενογένεση (αυτό - αναγέννηση) της Θεάς και τις βασικές λειτουργίες της ως δωρητής της ζωής, χειριστής του Θανάτου, ως Αναγέννηση γύρω από τη Μητέρα Γη, η Θεά της γονιμότητας νέα και γηραιά, γεννιέται και πεθαίνει με τα φυτά. Ήταν η μοναδική πηγή της ζωής που πήρε την ενέργεια της, απο τις πηγές και τα πηγάδια, από τον ήλιο, το φεγγάρι και το υγρό χώμα.

Αυτό το σύστημα συμβόλων αποτυπώνει έναν κυκλικό και όχι γραμμικό μυθικό χρόνο. Στην τέχνη αυτό αποτυπώνεται με τα σύμβολα της δυναμικής κίνησης: περιστρεφόμενες και συστρεφόμενες σπείρες, τυλιγμένα και συσπειρωμένα φίδια, κύκλοι, ημισέληνοι, κέρατα, βλαστάνοντες σπόροι και βλαστοί. Το φίδι ήταν ένα σύμβολο της ενέργειας και της αναγέννηση της ζωής, ένα καλοπροαίρετο και όχι κακό πλάσμα. Ακόμα και τα χρώματα είχαν διαφορετική έννοια από ό, τι στο ινδοευρωπαϊκό σύστημα συμβόλων. Μαύρο δεν σήμαινε θάνατο ή τον κάτω κόσμο. Ήταν το χρώμα της γονιμότητας, το χρώμα της υγρών σπηλαίων και του πλούσιου χώματος, από τη μήτρα της θεάς, όπου η ζωή αρχίζει ...
"

(Η γλώσσα της θεάς, Μ. Gimbutas)

(Υ.Γ. Ο εύστοχος τίτλος της φωτογραφίας αυτής οφείλεται σε σχόλιο του stavrosstam στη γκαλερί μου στο dpgr, και τον ευχαριστώ πολύ.)

Λύπη το Νόημα


Αγαπητέ γιατρέ, εμένα μου λύπη το νόημα (εμπρός, όνειρο, πιστό μου βόδι).

Κι επειδή η στίξη είναι σημαντική (ενίοτε), ακριβώς όπως και η ορθο-γραφία, δεν θα ήθελα το παραπάνω να γίνει "εμπρός! όνειρο, πιστό μου βόδι" και τα λοιπά, και τα λοιπά.

Ενισχυτική της θλίψης και η φωτογραφία (και παρακαλώ ο mitsosbmx43 να μην πει τπτ)

Α! και ένα τραγουδάκι


Ο Κλεάνθης


(Φωτογραφία από κινητό τηλέφωνο)


Η μουσική επιλογή είναι του Δημήτρη Αποστολού (mitsosmt01 - βλ. σχόλιο) και τον ευχαριστώ θερμά. Υπέροχη μουσική και εξαιρετικοί, απλοί αλλά τόσο βαθείς, στίχοι.

Μήτσο thnx... Oh yes, I will...

Πού είσαι βρε Παύλο?


Μου έλλειψε ο λόγος σου...

Πού είσαι ωρέ Μάνθο?


Μου λείπουν οι φωτογραφίες σου...

Ο mitsosmt01 στην Πρέσπα


Ελπίζω να πέρασε καλά...